Znamiona

22 maja 2018

Niemal każdy z nas ma na skórze różnego rodzaju zmiany, które mniej lub bardziej mogą nas niepokoić. W różnych miejscach na ciele, jedne większe, inne mniejsze, jedne barwnikowe, inne naczyniowe.

To, o czym warto wiedzieć, to żadnych znamion nie powinnaś bagatelizować i warto abyś je badała, by móc uchronić się przed poważnymi w skutkach konsekwencjami, mogącymi mieć wpływ na Twoje zdrowie, jak również i życie.

Dziś o znamionach na ciele. Podpowiem, co z nimi robić, jakie są ich rodzaje, które są mniej lub bardziej groźne. Wszystko o nich zawarte w jednej pigułce.

 

Czym jest znamię?

 

Jeśli mielibyśmy skupić się na tym temacie dokładnie, w pierwszej kolejności musimy sobie odpowiedzieć na pytanie, czym takie znamię jest, bo to, że masz je na przykład na ciele to widzisz, ale czy zdajesz sobie sprawę, czym ono właściwie jest?

Najprościej mówiąc, jest to pewnego rodzaju nieprawidłowość na skórze, która dotyczy samej jej struktury. Jedne powstają już w życiu płodowym i są to znamiona wrodzone, inne pojawiają się nagle i są znamionami nabytymi. Większość jest niegroźna, ale wśród nich wiele znaleźć można takich, które zmieniają swój charakter i przekształcają się w groźne zmiany, czyli raka skóry.

 

Rodzaje znamion

 

Znamiona podzielić możemy w różny sposób, w zależności od budowy, wyglądu, od momentu wystąpienia. Jeśli chodzi o ich strukturę, najczęściej występującymi są na pewno:

Znamiona barwnikowe

Inaczej melanocytowe, potocznie pieprzyki, ma większość z nas. Pochodzą one z komórek barwnikowych skóry, są różnej wielkości i występują w różnych częściach naszego ciała. Istnieje wiele odmian takich znamion barwnikowych, które w każdym przypadku wyglądają inaczej. Inne jest ich pochodzenie, inna metoda leczenia lub jej brak. I tak znamiona barwnikowe podzielić możemy na:

  • Plamy w kolorze kawy z mlekiem

Duże plamy o jasnym kolorze, zazwyczaj pojawiające się u dzieci. Mają one równomierne zabarwienie i delikatne odgraniczenie na powierzchni skóry.

  • Plamy soczewicowate

Małe plamy o ciemnobrązowym wyglądzie, mające zazwyczaj do 1 centymetra wielkości. Pojawiać mogą się na całym ciele, na granicy skóry i błon śluzowych, jak również dość często w obrębie spojówek.

  • Plamy melanocytowe błon śluzowych

Duże plamy, które zlokalizowane są w obrębie narządów płciowych, jak również i błon śluzowych jamy ustnej.

Oprócz tych znamion, znanych jest w przypadku tych barwnikowych kilka, które mają swoje określone nazwy. I tak występującymi są między innymi:

  • Znamię Beckera

Jasnobrązowa plama, która ma nieregularne granice, może być mała, jak również i duża. Początkowo jest jasna, później staje się ciemniejsza, aż wraz z czasem, znowu może jaśnieć. Najczęściej znajduje się w okolicy skóry barku lub ramion.

  • Znamię Spitza

Takie znamię pojawia się głównie u dzieci. Nie jest plamą, ale czerwono-brunatnym guzkiem. Największy jego rozrost następuje między 3-6 miesiącem życia dziecka, mając wymiary do 2cm. Najczęściej widoczne jest na twarzy, jak również i na kończynach dolnych.

  • Znamię Suttona

Takie znamię pojawia się w wieku dorosłym, zwykle po 20. roku życia. Ma regularny, wyraźny brzeg, ale wokół niego występuje odbarwiona obwódka. Może występować w jasnej barwie lub w kolorze ciemnobrązowym.

  • Znamię błękitne

Takie zmamię ma postać plamisto-grudkową w kolorze niebieskim. Zazwyczaj wielkości ziarna soczewicy. Znamię błękitne występuje już w chwili urodzenia lub pojawia się u dzieci małych. Zazwyczaj ma postać łagodną i nie przekształca się w złośliwego raka skóry.

  • Znamię Clarka

Jest to znamię gładkie lub lekko brodawkowate, może mieć różną wielkość i umiejscowione w różnych częściach ciała.

  • Znamię atypowe

Znamię o kolorze ciemniejszym, niż sama skóra. Występuje w formie plam, czasami uniesione ponad skórę.

Leczenie: w zależności od rodzaju, leczenie wygląda różnie, ale w większości przypadków usuwa się takie znamiona chirurgicznie.

Znamiona naczyniowe

Takie znamiona są płaskie. Nazywane są naczyniakami. Ich pojawienie się na skórze związane jest z poszerzeniem się naczyń krwionośnych, które znajdują się w okolicy skóry. Mogą mieć kolor różowy, czerwony, a nawet purpurowy. Mogą znajdować się na całym ciele, jednak najczęściej występują w okolicy głowy i twarzy. Mogą mieć postać łagodną lub złośliwą. Niepokojące jest, jeśli bolą, powiększają się lub pojawiają się na nich rany.

Włókniaki

Włókniakami są różnego rodzaju wypustki na skórze, które mają taki kolor jak ona, mogą się powiększać, ale nie muszą. Dzielą się na miękkie- guzki, workowate i twarde- małe, zbite. Najczęściej pojawiają się na twarzy, szyi, na karku, jak również i w okolicy pach. Nie są złośliwe.

Leczenie: można usuwać je laserowo, ale także chirurgicznie, kriochirurgicznie, jak również i elektrochirurgicznie. Nie znikają same.

Brodawki skórne

Brodawki mają postać łojotokową o łagodnych cechach. Pojawiają się zazwyczaj u osób starszych. Są okrągłe i występują jako rogowaciejąca narośl. Najbardziej popularne to kurzajki, jak również kłykciny kończyste.

Leczenie: brodawki usuwa się laserowo lub też można je łyżeczkować.

Kępki żółte

Takie znamiona związane są z odkładającym się cholesterolem w postaci żółtych złogów. Plamy są nieco wypukłe, pojawiające się w okolicach oczu.

Leczenie:

Kępki usuwa się laserowo. Bardzo ważne jest, aby zareagować jak najszybciej się da, gdyż im większe, tym większy z nimi problem, a potem widoczne blizny po laseroterapii.

Prosaki

Bardzo małe torbiele naskórkowe. Mają postać białych grudek. Związane są z zatrzymaniem się wydzieliny gruczołów łojowych i potowych, które nie mają drogi ujścia i zbierają się pod naskórkiem. Zazwyczaj pojawiają się na twarzy i szyi, często zatykane dodatkowo przez kosmetyki.

Leczenie: usunąć można je laserowo lub chirurgicznie

Kaszaki

Podobne, jak prosaki. Są to guzki, które wypełnione są masą łojową lub rogową. Mają większe wymiary. Jak je odróżnić? Kiedy rosną, pojawiają się na nich tak zwane czopy łojowe ciemne.

Leczenie: konieczne jest chirurgiczne usuwanie, dlatego że oprócz samego kaszaka należy usunąć również samą torebkę.

 

Jak zdiagnozować?

 
Masz znamię na ciele, ale zupełnie nie wiesz, co to jest i jak to leczyć i oczywiście co najważniejsze, czy nie jest to złośliwe. Podstawą jest wizyta u dermatologa. Ten wykonując badanie dermatoskopowe, sprawdza w dużym powiększeniu dane znamię. Ocenia je, bada powierzchnię, asymetrię, średnicę, strukturę. Jeżeli coś wzbudza niepokój, wykonuje się z wycinka badanie histopatologiczne. Jeśli na Twoim ciele znajdują się znamiona, które wzbudzają niepokój, warto się badać i co ważne, być pod kontrolą lekarza dermatologa, korzystając raz do roku z wizyty kontrolnej. Ja byłam na takim badaniu dwa lata, co skutkowało usunięciem pieprzyka z mojego brzucha. Więcej o tej mrożącej krew w żyłach historii znajdziecie TUTAJ 😉

 

Samobadanie

 

Przynajmniej raz w miesiącu dokładnie oglądaj całe swoje ciało.

Twój niepokój mogą wzbudzać znamiona, które:

  • przypominają rany,
  • wyraźnie różnią się od pozostałych
  • swędzą,
  • krwawią,
  • zmieniają kolor, rozmiar i kształt,
  • mają perłowy połysk,
  • są asymetryczne, mają nieregularne brzegi,
  • ich powierzchnia jest szorstka lub łuskowata.

Jeśli zauważysz u siebie jakieś zmiany zgłoś się jak najszybciej na badanie u dermatologa.

 

A kiedy mówimy o zmianie złośliwej

 

W większości przypadków wszelkie zmiany jakie występują na naszym ciele, mają postać łagodną. Jedne są usuwane, inne pozostają z nami na zawsze, ale będąc przy tym pod stałą kontrolą. A skąd wiadomo, czy dane znamię, które dziś ma postać łagodną, nie będzie za jakiś czas złośliwe?

Wszystko tak naprawdę zależy od tego, jaki mamy rodzaj znamienia. Jeśli mamy zmiany barwnikowe, są one wrodzone i nie powiększają się, ryzyko jest naprawdę niewielkie. Warto się konsultować z lekarzem dermatologiem, ale bez większej obawy, że może coś złego się dziać. Jeśli mamy jednak zmiany nabyte, wówczas prawdopodobieństwo również jest zdecydowanie większe. Im więcej plam barwnikowych, tym prawdopodobieństwo wzrasta. Czynnikiem zezłośliwienia znamienia barwnikowego jest nadmierna ekspozycja na słońce, która może prowadzić do poparzeń, oraz przewlekła dawka promieni UV. W celu zmniejszenia ryzyka rozwoju czerniaka należy więc stosować odpowiednią ochronę przeciwsłoneczną, czyli kremy z filtrami UVA/UVB (ich rodzaje znajdziecie w TYM artykule), oraz unikać ekspozycji na promieniowanie słoneczne między godzinami 10.00 a 16.00.

 

Nigdy nie możemy bagatelizować problemu. Jeśli mamy znamię, nie udawajmy, że go nie ma. Pamiętajmy o smarowaniu kremami z filtrem i badaniach. Bo lepiej się przebadać, sprawdzić i mieć pewność, ze to jedynie łagodna zmiana, którą możemy usunąć.

Nie czekajmy zbyt długo, aby nie okazało się, że jest za późno…


Komentarze

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

instagram

Dołącz do mnie na Facebooku