Szybkie leczenie zakażeń dróg moczowych

27 listopada 2017
Układ moczowy w Twoim organizmie odpowiedzialny jest za usuwanie produktów przemiany materii i toksyn oraz utrzymanie prawidłowej gospodarki wodnej i elektrolitowej. Do jego funkcji należy jednak również wydzielanie niektórych hormonów.

 

W skład układu moczowego wchodzą:
  • nerki,
  • moczowody, których funkcją jest odprowadzanie moczu ostatecznego z miedniczek nerkowych do pęcherza moczowego. Zapobiegają również cofaniu się moczu z pęcherza.
  • pęcherz moczowy, czyli miejsce „magazynowania” moczu,
  • cewka moczowa, stanowiąca ostatni odcinek dróg wyprowadzających mocz na zewnątrz ciała. U mężczyzn ma długość ok. 20 cm, u kobiet ma około 3-4 cm. Jej ujście położone jest poniżej łechtaczki i powyżej przedsionka pochwy.

 I to właśnie u nas drogie panie najłatwiej o infekcję, gdyż krótka cewka moczowa sprawia, że bakterie bez trudu przedostają się w głąb układu moczowego.

Dodatkowo infekcji u kobiet sprzyjają:

  • anatomiczna budowa kobiety tzn. bliskość cewki moczowej, przedsionka pochwy i odbytu,
  • zaburzenia odpływu moczu,
  • nieprawidłowa higiena miejsc intymnych,
  • aktywne życie seksualne bez zabezpieczeń,
  • cewnikowanie pęcherza,
  • ciąża,
  • zaawansowany wiek kobiety,
  • obecność nowotworów ginekologicznych położonych w obrębie miednicy,
  • cukrzyca,
  • bakteryjne zakażenie pochwy,
  • czynniki genetyczne,
  • zabiegi i powikłania pooperacyjne.

 

Co wywołuje zakażenie dróg moczowych

 

W prawie 90% przypadków przyczyną zakażenia układu moczowego jest najczęściej bakteria Escherichia coli (E. coli), nazywana pałeczką kałową, która przedostaje się z odbytu do ujścia cewki moczowej.

 

Objawy

 

Infekcja dróg moczowych zazwyczaj zaczyna się tak, że przy oddawaniu moczu odczuwasz niewielkie pieczenie. Następnie dochodzi silne parcie na pęcherz i co chwilę biegasz do toalety oddając dwie kropelki moczu.

A co jeszcze może być sygnałem rozwijającej się infekcji:

  • szczypanie i pieczenie, czasem również ból podczas oddawania moczu,
  • trudne do pozbycia uczucie parcia na mocz,
  • częstomocz,
  • nagła potrzeba oddania moczu,
  • oddawanie moczu w nocy,
  • trudności w oddawaniu moczu,
  • zmiana zapachu i/lub koloru moczu (np. przez obecność krwi),
  • lekko podwyższona temperatura ciała,
  • napięcie i ból w podbrzuszu.

Czasami może się jednak zdarzyć, że zakażenie nie daje objawów (bakteriuria bezobjawowa).

 

Diagnostyka zakażeń układu moczowego

 

Jeśli odczuwasz jakiekolwiek dolegliwości ze strony układu moczowego udaj się do lekarza, gdyż nieleczona infekcja może rozszerzyć się i doprowadzić do poważniejszych problemów zdrowotnych. Z podstawowych metod określenia czy występuje infekcja lekarz może wykonać:

  • badanie moczu, które wykrywa występowanie nieprawidłowości takich jak: bakterie, krwinki białe i czerwone, białko,
  • posiew moczu, który pokazuje czy w  badanym moczu są bakterie, jakiego gatunku oraz jak liczne. Określa się również wrażliwość bakterii na antybiotyki, dzięki czemu można wybrać odpowiednie leczenie.

Gdy lekarz podejrzewa obecność nieprawidłowości w układzie moczowym lub powikłań, może zlecić wykonanie badań obrazowych, takich jak:

  • USG nerek i dróg moczowych,
  • urografia,
  • tomografia komputerowa.

 

Leczenie

 

Jak zapewne wiesz, aby potwierdzić wystąpienie zakażenia dróg moczowych i rozpocząć odpowiednie leczenie, powinnaś udać się do lekarza.

Jednak praca, dom, brak czasu i masa obowiązków niejednokrotnie zmusza Cię do podjęcia próby wyleczenia się samemu z tej dolegliwości.

Co zatem możesz zrobić zanim udasz się do lekarza?

 

Furagina

Popularna furagina jest substancją przeciwbakteryjną, a jej działanie skierowane jest bezpośrednio w stronę bakterii powodujących zakażenie przewodu moczowego. Od pewnego czasu lek ten możliwy jest do kupienia bez recepty. Występuje pod kilkoma nazwami m.in.:

  • NeoFuragina
  • UroFuraginum
  • DaFurag Max
  • Furaginum (dostępna na receptę)

Są to leki działające przyczynowo, zwalczające większość bakterii wywołujących infekcje w obrębie dolnych dróg moczowych. Wykazują wysoką skuteczność wobec Escherichia Coli, czyli najczęstszej przyczyny choroby.

Furagina zwalcza większość bakterii Gram-dodatnich i Gram-ujemnych takich jak: Salmonella, Shigella, Paciorkowiec kałowy (Enterococcus faecalis) czy Przecinkowiec cholery (Vibrio cholerae)

Wykazuje również aktywność wobec pierwotniaków np. Giardia lamblia.

Nie działa natomiast na pałeczki ropy błękitnej (Pseudomonas aeruginosa) i odmieńca pospolitego (Proteus vulgaris).

Furaginę należy stosować przez 7- 8 dni, nawet jeśli objawy ustąpią wcześniej.  Ewentualnie po 10-15 dniach można powtórzyć leczenie.

Pierwszego dnia leczenia powinnaś przyjąć 100 mg furaginy 4 razy na dobę, a w następne dni 100 mg 3 razy na dobę.
Zanim jednak zaczniesz stosować ten lek musisz wiedzieć co wpływa na jego działanie, aby było one niezakłócone.

 

Co więc wpływa na skuteczność leku:
  • wysokobiałkowe posiłki – białko zawarte w pożywieniu zwiększa wchłanianie furaginy, dlatego powinnaś przyjmować ją podczas takich posiłków,
  •  leki zawierające trójkrzemian magnezu o działaniu zobojętniającym sok żołądkowy zmniejszają wchłanianie furaginy, a co za tym idzie, jej przeciwbakteryjne działanie,
  • witaminy z grupy B powodują zwiększenie wchłaniania furaginy,
  • równoczesne stosowanie antybiotyków z grupy aminoglikozydów lub tetracyklin z furaginą spowoduje zwiększone jej wchłanianie,
  • chloramfenikol zwiększy jej toksyczność.

 

A co w przypadku ciąży?

W ciąży zakażenia układu moczowego mogą być przyczyną powikłań, takich jak przedwczesny poród czy mała masa urodzeniowa noworodka.

Furaginy nie należy stosować jednak w pierwszych trzech miesiącach ciąży ani u kobiet w donoszonej ciąży (od 38 tygodnia) i w okresie porodu. Należy także zachować szczególną ostrożność podczas stosowania w ostatnich trzech miesiącach ciąży, gdyż może ona spowodować u noworodka niedokrwistość hemolityczną. Nie powinnaś jej również stosować podczas karmienia.

W ww. sytuacjach konieczna jest natychmiastowa wizyta u lekarza, gdyż tylko on może zalecić odpowiednią kurację.

 

A co, oprócz furaginy, możesz zastosować?

 

Na rynku dostępne są preparaty wspomagające leczenie zakażeń dróg moczowych zawierające żurawinę,  jednak ich działanie polega na długotrwałym stosowaniu, także w momencie wystąpienia ostrego zapalenia nie zda się ona na wiele.
Żurawina to jednak idealny środek w zapobieganiu bakteryjnym zakażeniom dróg moczowych. Owoce żurawiny wielkoowocowej zawierają flawonoidy, antocyjany, proantocyjanidyny, taniny, fruktozę, kwasy organiczne (cytrynowy, benzoesowy), witaminę C i składniki mineralne takie jak wapń, potas i sód.
Kluczową rolę w zapobieganiu infekcjom dróg moczowym odgrywają proantocyjanidyny, które przyczepiają się do bakterii Escherichia coli, odpowiedzialnych za zapalenie pęcherza moczowego i zapobiegają ich zagnieżdżeniu się w komórkach pęcherza, zapobiegając w ten sposób zakażeniu. Nie mając punktu przyczepienia, bakterie są usuwane z organizmu w naturalny sposób.

W aptece znajdziesz również moczopędne mieszanki ziołowe w tabletkach lub w herbatkach do picia.

Co jeszcze możesz zrobić?

 

  • Staraj się korzystać z toalety jak najczęściej, gdyż przetrzymywanie moczu sprzyja dalszemu rozwojowi infekcji.
  • Pij jak najwięcej, gdyż częstsze oddawanie moczu przyspiesza wypłukiwanie bakterii.
  • Dbaj o higienę – podmywaj się zawsze w kierunku odbytu – nigdy odwrotnie! W przeciwnym razie ułatwiasz bakteriom E. coli przemieszczanie się z odbytu do cewki moczowej.
  • Noś przewiewną, „oddychającą” bieliznę.
  • Zrób nasiadówkę z antybakteryjnego rumianku lub szałwii.
  • Ubieraj się zimą. Tak, tak, wiem 🙂 Jednak miejscowe zmniejszenie odporności poprzez wychłodzenie sprawia, że cewka moczowa jest bardziej narażona na ataki bakterii i drobnoustrojów, co skutkuje dobrze Wam znanym zakażeniem dróg moczowych.

 

Kiedy koniecznie należy zasięgnąć konsultacji lekarskiej?

 

Jeżeli już rozpoczniesz samoleczenie (mimo, że robić tego na własną rękę nie powinnaś), pamiętaj, aby skonsultować się ze specjalistą, jeżeli:

  • zastosowane środki nie przynoszą wyraźnej poprawy po 2-3 dniach stosowania,
  • wystąpi gorączka lub wymioty,
  • jesteś w ciąży lub karmisz piersią.

 


Komentarze

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

instagram

Dołącz do mnie na Facebooku